Rodzaje chorób nadnerczy

Nadnercza to niewielkie (ważące zaledwie po 5 g) gruczoły usytuowane – jak sugeruje nazwa – nad nerkami. Mimo niezbyt imponujących rozmiarów pełnią w naszym ciele bardzo ważną funkcję, jako że wydzielają do krwi hormony regulujące pracę całego organizmu. Łatwo się więc domyślić, że choroby nadnerczy to dość poważna sprawa. Poniżej opisano najczęściej występujące schorzenia w obrębie tych narządów.
Zespół i choroba Cushinga

Zespół i choroba Cushinga

Jest to forma nadczynności nadnerczy, a konkretnie zwiększonej produkcji przez nie hormonu zwanego kortyzolem. Może być wywołana długotrwałym przyjmowaniem sterydów (tzw. jatrogenny zespół Cushinga), obecnością guzków w nadnerczach lub nowotworem przysadki mózgowej, która pobudza je do pracy (wówczas mówi się nie o zespole, ale o chorobie Cushinga). Oprócz operacyjnego wycięcia zmian zastosować można również leczenie farmakologiczne hamujące wydzielanie kortyzolu, obniżające ciśnienie, a zwiększające za to poziom wapnia w organizmie.

Zespół i choroba Cushinga skutkują bowiem m.in. nadciśnieniem tętniczym oraz osłabieniem kości mogącym prowadzić do osteoporozy. Do tego dochodzą zaburzenia w tolerancji glukozy (grożące z kolei cukrzycą), gromadzenie się tłuszczu, zwłaszcza w okolicach szyi i twarzy, różowe rozstępy na ciele, zaburzenia nastroju, osłabienie mięśni, łojotok, a u kobiet także hirsutyzm (nadmierne owłosienie) i zaburzenia miesiączkowania.

Zespół Conna

Gdy nadczynność nadnerczy dotyczy zwiększonej produkcji nie kortyzolu, lecz aldosteronu, do czynienia mamy z zespołem Conna, zwanym inaczej aldosteronizmem lub hiperaldosteronizmem. Tutaj również pojawia się nadciśnienie tętnicze, głównym problemem są jednak zaburzenia w gospodarce wodno-elektrolitowej, które skutkują m.in. osłabieniem, drętwieniem lub kurczami mięśni, zwiększonym pragnieniem, ale też zatrzymywaniem wody w organizmie, a także bólami głowy i zaburzeniami widzenia.

Przyczyny aldosteronizmu nie są łatwe do ustalenia – mówi specjalista z NZOZ Euro-Klinika w Siemianowicach Śląskich. – Mogą to być wymagające usunięcia guzy w nadnerczach, ale też np. marskość wątroby, niewydolność krążenia czy stosowanie leków moczopędnych lub doustnych środków antykoncepcyjnych – wylicza.

Guz chromochłonny

Specyficznym rodzajem guza nadnerczy jest tzw. guz chromochłonny. Nie wiadomo jeszcze dokładnie, dlaczego się pojawia, ale jego występowanie może być dziedziczne. Guz ten jest zwykle łagodny, lecz przy tym hormonalnie czynny (w przeciwieństwie do tzw. gruczolaków), co oznacza, że wydziela hormony, a konkretnie: adrenalinę i noradrenalinę. Zbyt duży ich poziom skutkuje zaś m.in. nadciśnieniem tętniczym (choć do objawów należą też nagłe spadki ciśnienia związane z przyjmowaniem pozycji pionowej), jak również pojawieniem się symptomów mogących błędnie sugerować zaburzenia psychiczne: lęku, wewnętrznego drżenia, kołatań serca, zlewnych potów, bladości skóry, osłabienia, nerwowości, nadwrażliwości na zimno i stałego odczuwania głodu.

Choroba Addisona

Na przeciwległym krańcu skali w chorobach nadnerczy umieścić można chorobę Addisona, czyli postępujące niszczenie (a więc niedoczynność, niewydolność) tych gruczołów, prawdopodobnie na podłożu autoimmunologicznym, choć schorzenie pojawić może się też wskutek gruźlicy, nowotworów i zaburzeń przysadki, a także po odstawieniu sterydów przyjmowanych przez dłuższy czas.

Objawy choroby Addisona narastają powoli i wynikają ze zbyt małych ilości produkowanych przez nadnercza hormonów. Należą do nich częste zmiany nastroju, stałe odczuwanie zimna, wypadanie włosów, problemy ze strony układu pokarmowego (bóle brzucha, biegunki, wymioty, brak łaknienia – lecz zarazem wzmożony apetyt na sól), przewlekłe zmęczenie, chudnięcie, nagłe spadki ciśnienia, a także charakterystyczne ściemnienie skóry na odsłoniętych częściach ciała i niekiedy błonach śluzowych. Leczenie polega na stałej, dożywotniej substytucji hormonów w odpowiednio dobranej dawce.

Kategorie
Samopoczucie i zdrowie